Αν γινόταν να γράψω κάτι άλλο στο τίτλο θα το έγραφα. Προσπαθώ και εγώ, όπως όλοι οι φίλοι της ΑΕΛ σήμερα, να κρατήσω τον εαυτό μου. Να διατηρηθούν χαμηλά οι τόνοι. Αυτοί οι παίχτες έδειξαν σήμερα πόσο πολύ αδίκησαν τον εαυτό τους όλη τη χρονιά που μας πέρασε. Λες και η τεράστια αυτή φανέλα τους έδωσε όλα αυτά τα ψυχικά αποθέματα και τρέχανε μέχρι και το 94' (με 10 παίχτες) σε κάθε μπαλιά! Πάθος, ευκαιρίες, νεύρα, εγωισμό και πόσα άλλα πράγματα είδαμε σήμερα από όλους αυτούς. Τα μισά να δίνανε στις 26 αγωνιστικές που μας πέρασαν. Για τη διαιτησία τι να πεις; Μέσα στο παιχνίδι μπερδεύτηκα! Στημένος ή απλά ανίκανος ο Παππάς; Και τα δύο! Ο διαιτητης κατάφερε να κάνει τα πάντα σήμερα. Αλλά το σημείο που η ΑΕΛ μειώνει σε 2-1 και έχει βάλει τον Πανιώνιο μέσα στα καρέ του, φαίνεται πόσο τον έχουνε ζώσει τα φίδια τον ρέφερι! Φάουλ που τα έβλεπε μόνο αυτός και ακόμα ένας(!) σε όλο το γήπεδο! (Ακόμα και οι πέτρες κατάλαβαν ποιος είναι ο «ένας»). Σφυρίγματα, που δεν ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις. Έβλεπα πολλούς γύρω μου που κάνανε το δεύτερο. Ξέρετε το γέλιο που σου βγαίνει από τα πολλά νεύρα...
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Με το ξεκίνημα του παιχνιδιού καταλάβαινε ο καθένας ότι σε αυτό το παιχνίδι θα πέσουνε κορμιά. Πρώτη μεγάλη στιγμή ήταν για την ΑΕΛ στο 5ο μόλις λεπτό όταν ο Κούλιτς πλάσαρε άστοχα απέναντι από τον Μάχο. Μόλις τρία λεπτά αργότερα ακυρωθέν γκολ για την ΑΕΛ αφού ο Παππάς είδε φάουλ του Κούλιτς πάνω στον Κοντοέ. Όλα έδειχναν ότι μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλό από αυτό το παιχνίδι. Μέχρι το 21ο λεπτό αφού από στημένη φάση ο Γκαλίτσιος με κεφαλιά ανοίγει το σκορ σε μια "κρύα" φάση όπως είναι πάντα τα γκολ από εκτελέσεις φάουλ. Η ψυχολογία των παιχτών έπεσε κατακόρυφα κάτι που φάνηκε στις πρώτες τους κινήσεις μετά το γκολ. Δέκα λεπτά μετά, και αφού προσπαθούν να συνέλθουν, ο Παππάς και ο βοηθός του δίνουν ρεσιτάλ! Φάση που ξεκινάει από μισό μέτρο οφσάιντ τουλάχιστον ο Κοντοές, μπαίνει μέσα στην περιοχή και κερδίζει το πέναλτι. Όπως έδειξε και ο τηλεοπτικός φακός, πιο πολύ μόνος του πέφτει ο παίχτης του Πανιωνίου. 2-0 μετά από εύστοχη εκτέλεση του Μήτρογλου και όλοι αρχίζουμε και σκεφτόμαστε τη Β' εθνική πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Υπολογίζαμε όμως χωρίς τη. φανέλα!
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με δύο αλλαγές από τον Νίκο Κωστένογλου. Μελίσσης και Ρομέου αποχωρούν και στο παιχνίδι μπαίνουν Ταλ και Κουζέν. Σε αυτό το δεύτερο μέρος τα είδαμε όλα! Το γήπεδο έγειρε από το 46ο λεπτό και μετά. Με τη συμπλήρωση ενός τετάρτου ο Μετίν σκοράρει με το χέρι και μειώνει σε 2-1. Η εικόνα της ΑΕΛ αλλά και το πάθος που δείχνουνε οι παίχτες της δείχνουν ότι το παιχνίδι μπορεί να γυρίσει! Ειδικά αν δύο λεπτά μετά το γκολ του Τούρκου η κεφαλιά του Ιγκλέσιας δε σταματούσε στο δοκάρι. Εκέι δε θα τους έσωζε τίποτα! Το γκολ όμως δεν μπήκε και το καμπανάκι του Παππά χτύπησε! Κάτσε, σου λέει, μην το γυρίσουνε το ματς αυτοί και έχουμε άλλα μετά. Κάπως έτσι θα σκεφτότανε ο διαιτητής και άρχισε να τα βλέπει όλα "κυανέρυθρα"! Δεν ήταν λίγες οι φορές που γλίτωνε από συνεχόμενες επιθέσεις την άμυνα του Πανιωνίου. Μέσα σε όλα αυτά ο Μετίν χάνει νέα μεγάλη ευκαιρία αφού μετά από τακουνάκι του Κουζέν βρέθηκε απέναντι από τον τερμάτοφύλακα των γηπεδούχων ο οποίος με τα πόδια έσωσε την ομάδα του. Στο 77' ο Παππάς σφυρίζει ακόμα ένα φαόυλ εφεύρεση υπέρ του Πανιωνίου. Εφεύρεση όμως ήταν και το στήσιμο του τείχους από τον Αμπάρη. Από την αρχή κάτι φαινόταν ότι δεν πήγαινε καλά αφού Κανόμπιο και Βενετίδης που βρισκόταν σε αυτό πηγαίνανε μία δεξιά και μία αριστερά δείχνοντας χαμένοι. Ο Μπάλαμπαν το εκμεταλεύτηκε και σχετικά εύκολα, όπως φάνηκε, κάνει το 3-1.
Κι όμως! Τίποτα δεν είχε τελειώσει αφού το πέναλτι που κέρδισε ο Ιγκλέσιας στο 81' (αμφισβητούμενο) μετέτρεψε σε γκολ ο Μετίν βάζοντας εκ νέου φωτιά στον αγώνα! Τρία λεπτά αργότερα ο Νίκος Νταμπίζας φέρνει το ματς στα ίσια! Ο αρχηγός της ΑΕΛ ήταν πραγματικός αρχηγός καθόλη τη διάρκεια του αγώνα και σίγουρα ήταν ο πολυτιμότερος! Το μεγάλο του πάθος αλλά και τα νεύρα που του δημιούργησε ο διαιτητής της αναμέτρησης, του στοίχισαν τη δεύτερη κίτρινη κάρτα και την αποβολή κατά τον πανηγυρισμό. Ένας πανηγυρισμός που, πιστεύω, το 99% των Λαρισαίων θα έκαναν το ίδιο! Με τον ίδιο τρόπο, λέγοντας τα ίδια πράγματα προς το συγκεκριμένο στόχο.
3-3 τελικό αποτέλεσμα πράγμα που δεν άρεσε σε πολλούς! Σίγουρα δεν είναι το αποτέλεσμα που θα θέλαμε αλλά όλοι νιώθουμε περήφανοι. Το νιώσανε ΟΛΟΙ όσοι ήταν στο γήπεδο τι θα πει ΑΕΛ. Το έργο της παραμονής δυσκόλεψε ακόμα περισσότερο αλλά το ξέραμε εδώ και καιρό ότι αυτή η ομάδα θα πάει μέχρι το τέλος αυτή την ιστορία. Για την ιστορία της και για την (πολλά κιλά) φανέλα της!
Του Αλέξανδρου Νανούλη