Μετά από τέτοιο αγώνα θα μου πείτε ότι υπάρχουν και συν; Δύσκολα βρίσκεις η αλήθεια είναι. Δεν υπάρχουν και πολλά…
Συν (+)
1.Απίστευτος κόσμος! Στο διάστημα 50’ εώς 60’ ειδικά, είχες την εντύπωση ότι τα πάντα γύρω σου βγάζανε φωνή…
2.Σάκης Τσιώλης. Αντιδράσεις που δείχνουν πολλά…
3.Ρομέου. Ένας από τους λίγους που πρέπει να μείνουν…
Πλην (-)
1.Ομάδα. Ακόμα μια φορά κακή. Της αξίζει τελικά η συγκεκριμένη θέση. Στα πλην είναι και οι περισσότεροι παίχτες. Μην τους πάρουμε έναν- έναν τώρα…
2.Νίκος Κωστένογλου. Λάθη που πρώτη φορά μας δείχνει στη μικρή θητεία του στη ΑΕΛ.
3.Ήττα. Αν μη τι άλλο καταδικαστική. Χάνοντας μάλιστα και από τον συγκεκριμένο αντίπαλο την κάνει ακόμα χειρότερη.
4.Καλύτερος! Ο Ολυμπιακός Βόλου είναι πολύ καλύτερη ομάδα από την ΑΕΛ.
5.Επεισόδια στα δημοσιογραφικά. Την πλήρωσαν άτομα που δεν έφταιγαν σε τίποτα… Η χειρότερη εικόνα από τη στιγμή που μπήκε η ομάδα σε αυτό το γήπεδο…
6.ΠΑΕ. Άφαντη για ακόμα μια φορά…
7.Ξενέρωμα. 16000 απογοητευμένα πρόσωπα…
8.Το γήπεδο έβραζε και αυτοί ΤΙΠΟΤΑ. Αντί να τους βάλεις μέσα στο τέρμα, σου κάνανε το 0-2 σε ένα 5λεπτο…
9.Οι λίγοι… που αποδοκίμασαν τον Σάκη Τσιώλη.
10.Η σημερινή ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βόλου. Τι να πει κανείς; Προσέξτε! Επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ Ολυμπιακός Βόλου…
Ο καθένας νομίζω μπορεί να βρει τα δικά του θετικά και αρνητικά του χθεσινού παιχνιδιού. Η ουσία είναι μία όμως μετά και τη χθεσινή ήττα. Η ομάδα πληρώνει τα συνεχόμενα λάθη από το καλοκαίρι μέχρι και σήμερα. Οι προσθήκες της τελευταίας στιγμής και τα μπαλώματα δύσκολα γυρίζουν την κατάσταση. Μαθηματικά σίγουρα δε τέλειωσε τίποτα αλλά η εικόνα της ομάδας συνεχίζει να είναι αποκαρδιωτική. Τυφλωθήκαμε όλοι μας, εκτός από αυτούς που κάνουνε το κουμάντο στην ομάδα, από τα «πανηγυράκια» και τις εκδηλώσεις. Τυφλωθήκαμε και τυφλωθήκανε όλοι από το νέο γήπεδο ξεχνώντας ότι υπάρχει και μια ομάδα εκεί στην άκρη που δεν μπορεί να πάρει τα πόδια της και μένει ζωντανή μόνο και μόνο από τον κόσμο της και τη φανέλα της. Οποιαδήποτε άλλη ομάδα ήταν στη θέση της ΑΕΛ θα είχε πέσει εδώ και πάρα πολύ καιρό…
Του Αλέξανδρου Νανούλη