Έχουμε φτάσει σε σημείο να μη μας προκαλεί τίποτα ένα τέτοιο αποτέλεσμα απέναντι στον Φωκικό στο Αρένα. Σαν ανοσία ένα πράγμα. Γιατί; Διότι αυτή η ομάδα παραμένει άρρωστη και το γιατρικό δε το βρίσκει ακόμα. Ήταν άρρωστη και επί Κόουλμαν που πολλοί τον θεοποίησαν. Ο Ουαλός ήταν ένας τεχνικός από άλλη σχολή. Δεν μπορείς να τον κρίνεις και να τον συγκρίνεις με τους υπόλοιπους που έκατσαν και κάθονται στον πάγκο της ΑΕΛ. Είχε άλλη ομάδα στην αρχή με Μπόα Μόρτε, Σεσίνια, Τσιμπάμπα κλπ κλπ. Ακόμα και με αυτούς όμως δεν βλέπαμε διαφορετικά πράγματα από αυτά που είδαμε απέναντι στην ομάδα της Άμφισσας το Σάββατο. Άντε να βλέπαμε καμιά ευκαιρία παραπάνω. Ως εκεί. Είδαμε και 2 ξεσπάσματα σε εκτός έδρας με Βέροια και Αναγέννηση Γιαννιτσών.
Επιστρέφουμε σε αυτό που είπαμε παραπάνω. Η ομάδα είναι άρρωστη.Έγινε τρεις φορές η ερώτηση στη συνέντευξη τύπου, για την αφλογιστία της ομάδας. Δεν ήξερε τι να απαντήσει ο Κεχαγιάς. Τι να πει κι αυτός. Μα το πρόβλημα ξεκινάει στη δημιουργία. Στη τελική πάσα. Είδατε εσείς καμιά δημιουργία φάσης; Η μεγαλύτερη ευκαιρία της ΑΕΛ ήταν στο πρώτο μέρος και αυτήν από μπάχαλο μέσα στην περιοχή. Αναφερόμαστε στο ‘’άχαστο’’ του Βούζα. Δύσκολα χάνεις τέτοια ευκαιρία από εκεί. Δεν θα κάνω ατομική κριτική γιατί απλά δεν έχει νόημα. Φαίνεται να υπάρχει θέληση αλλά μέχρι εκεί. Ο Νεμπεγλέρας, ώρες-ώρες δείχνει να κάνει δουλειά για τρεις!
Το αρνητικό ρεκόρ εισιτηρίων δεν προκαλεί εντύπωση.Μπορεί να έρθουν και χαμηλότερα νούμερα από αυτό το 2640. Η ομάδα είναι αυτή που φέρνει τον κόσμο στο γήπεδο και η ίδια είναι που τον διώχνει. Τη μεγαλύτερη προσέλευση η ΑΕΛ την είχε με τον Πιερικό. Πάνω από 5 χιλιάδες εισιτήρια. Ο Πιερικός δεν είναι το πιο εμπορικό όνομα στην κατηγορία αλλά είχε προηγηθεί η νίκη στη Βέροια και ο κόσμος αναθάρρησε. Ένιωσε ότι κάτι επιτέλους κινείτε στην ομάδα. Αλλά ήταν απλά μια ευχάριστη παρένθεση. Για να φτάσουμε σε σημείο να παίζουμε μπροστά σε 3 χιλιάδες κόσμο προέκυψαν πολλά άσχημα αποτελέσματα όπως το προηγούμενο στον Εύοσμο.
Πλέον ο ρεαλιστικός στόχος είναι η είσοδος στη 6άδα των πλέι οφ. Ποιος θα το περίμενε; Το ακλόνητο φαβορί της κατηγορίας να ΠΑΛΕΥΕΙ να μπει στα πλέι οφ. Ακλόνητο φαβορί γίνεσαι μόνο μέσα στο γήπεδο. Για να μπεις λοιπόν εκεί, με μια πρόχειρη ματιά, πρέπει να μαζέψεις πάνω από 30 βαθμούς στα επόμενα ματς. Ή έστω τόσους, αφού 52 ήταν το όριο στο περσινό πρωτάθλημα. Για όσους ονειρεύονται ακόμα απευθείας άνοδο, αρκούν… 15 νίκες στα 17 παιχνίδια του 2ου γύρου! Καλό ε;
Δε θα μπορούσα να μην πω και δυο λόγια για της ομάδες μας στη Γ’ εθνική. Οικονόμος Τσαριτσάνης και Τύρναβος δείχνουν πως πρέπει να λειτουργούν οι ομάδες. Φαίνεται ο υγιείς σύλλογος σε όλα τα επίπεδα. Το βλέπεις μέσα στο γήπεδο. Υπέρβαση είναι αυτό που κάνουν και μακάρι να έχουν διάρκεια. Η άνοδος δεν είναι μακριά, βαθμολογικά, και για τις 2 ομάδες αφού βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Η ομάδα της Τσαριτσάνης ξεκίνησε με τον καλύτερο τρόπο την τριάδα των δύσκολων αγώνων με τη νίκη απέναντι στον ιστορικό Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ακολουθούν, Νίκη Βόλου έξω και Ηρακλής μέσα. Άντε να κάνει 2 στα 2 και να μη μιλήσεις για άνοδο μετά! Όσο για τον Τύρναβο, πήρε τα πάνω του με τον Σταματόπουλο στο τιμόνι. Τρεις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια μετράει και θα έχει και συνέχεια το πράγμα…
Του Αλέξανδρου Νανούλη