O Σύνδεσμος Προπονητών Ποδοσφαίρου Νομού Λάρισας με αφορμή τα τελευταία ανησυχητικά φαινόμενα βίας στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο του Νομού έβγαλε την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Τα θλιβερά γεγονότα βίας των τελευταίων αγωνιστικών στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣΛ ήταν «η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι». Οι αγωνιστικοί χώροι κατάντησαν «ρωμαϊκές αρένες». Η χαρά του παιχνιδιού δεν υπάρχει πια. Οι χιλιάδες λόγοι που κάνουν όλους μας να χαιρόμαστε το ποδόσφαιρο αρχίζουν να εκλείπουν, με βέβαιη συνέπεια την απαξίωση του παιχνιδιού και την απόσυρση από αυτό των «υγιώς σκεπτόμενων» ανθρώπων.
Οι «υγιείς» παράγοντες με το ζόρι κρατάνε τις ομάδες τους, προσφέροντας πολύτιμο χρόνο και χρήμα για να συνεχίσουν να λειτουργούν. Οι «σωστοί» προπονητές προσπαθούν με λιγοστά μέσα να δουλέψουν και να βοηθήσουν κυρίως τα νέα παιδιά να κάνουν υγιή αθλητισμό και ίσως πραγματικότητα κάποια όνειρά τους. Οι «ήρωες» ποδοσφαιριστές αγωνίζονται κάθε Σαββατοκύριακο κόντρα σε όλες τις καιρικές και γηπεδικές συνθήκες για να κάνουν το χόμπι τους. Οι «δίκαιοι» διαιτητές προσπαθούν να περάσουν απαρατήρητοι και να βοηθήσουν στην ομαλή διεξαγωγή των αγώνων. Τέλος, οι «πραγματικοί» φίλαθλοι ακολουθούν την ομάδα τους και χειροκροτούν κάθε καλή ενέργεια και προσπάθεια των Ερασιτεχνών -με κεφαλαίο- ποδοσφαιριστών.
Και μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν και οι «άλλοι»: οι παράγοντες, οι προπονητές, οι ποδοσφαιριστές, οι διαιτητές, οι φίλαθλοι -όλοι τους μέσα σε εισαγωγικά- αυτοί που δεν σέβονται τίποτε και κανέναν, που «αρπάζονται» με το παραμικρό, που βρίζουν ασύστολα και ακατάπαυστα όλους και με οποιαδήποτε αφορμή, που δεν συγχωρούν κανένα λάθος, από όπου κι αν προέρχεται, που προκαλούν, δυναμιτίζουν, προπηλακίζουν και καταστρέφουν οτιδήποτε αγνό έχει μείνει, που καταργούν όλες τις αξίες, ηθικές, νόμου και τάξης. Κι όμως αυτοί οι λίγοι είναι που γίνονται η «είδηση» της ημέρας, που απαξιώνουν το ποδόσφαιρο που αγαπάμε, που διώχνουν τους «υγιείς» από τα γραφεία, τα αποδυτήρια, τους αγωνιστικούς χώρους, γιατί δεν θέλουν να τους «χαλάνε την πιάτσα».
Ευτυχώς όμως, είναι πάρα πολύ λίγοι έως ελάχιστοι. Ας αφήσουν λοιπόν ήσυχους τους εραστές του αθλήματος, να χαίρονται που είναι «κομμάτια» του πολύχρωμου και πανέμορφου ποδοσφαιρικού «πάζλ», για το οποίο ζουν και αναπνέουν εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες άνθρωποι του Νομού κάθε εβδομάδα. Και οι υπόλοιποι υποχρεούνται πλέον να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να αποκαταστήσουν μια για πάντα την «υγεία» του ζωντανού οργανισμού, που λέγεται ποδόσφαιρο, και να μην αφήσουν ποτέ πια κανέναν να μας «χαλάσει» το Σαββατοκύριακο. Επιτέλους, ας πάρουμε όλοι άμεσες και γενναίες αποφάσεις εδώ και τώρα. Για το καλό του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου. Για το καλό μας».