Βαθμολογία

Το 3-5-2, το πάθος και η άριστη διαιτησία!

Στον απόηχο της επικράτησης του Ολυμπιακού στο AEL FC ARENA, μπορούν να γραφτούν και να ειπωθούν πολλά. Τόσα πολλά, όσα μάλιστα δε «χωρούσαν» στο μυαλό κάθε ονειροπόλου φιλάθλου της ΑΕΛ.

Η νίκη επί του μόνιμου πρωταθλητή Ελλάδος μας αναγκάζει να δώσουμε τα εύσημα στον προπονητή Άγγελο Αναστασιάδη για το αγωνιστικό πλάνο του που απέδωσε τα μέγιστα, να πούμε ένα μεγάλο «μπράβο» στους ποδοσφαιριστές της ομάδας που κατάφεραν να αντιστρέψουν άρδην το αρνητικό σκηνικό που υπήρχε, ενώ επίσης μας παρουσιάζει μια τελείως διαφορετική εικόνα για το φετινό πρωτάθλημα.

Η «Μεγάλη Κυρία» του Ελληνικού Ποδοσφαίρου. Πλέον και με τη... βούλα!

Το τελικό σφύριγμα της λήξης στο παιχνίδι της Κυριακής, πέρα από το έναυσμα για πανηγύρια στη Λάρισα, αποτέλεσε και αφορμή για όλους, ώστε να ασχοληθούν με την τακτική που ακολούθησε ο προπονητής των «βυσσινί» στο παιχνίδι. Το παρατσούκλι «Μεγάλη Κυρία» έχει ακουστεί ουκ ολίγες φορές για την ΑΕΛ και ο Έλληνας τεχνικός μετέφερε με μαεστρία το «άρωμα Ιταλίας» στο AEL FC ARENA.

Με το γνωστό 3-5-2, η Γιουβέντους πανηγύρισε τη σεζόν 2013-14 με τον Αντόνιο Κόντε στον πάγκο της το πρωτάθλημα Ιταλίας, ενώ παρέμεινε μάλιστα επί 49 αγώνες αήττητη. Ο Άγγελος με την εν λόγω διάταξη πέτυχε την πρώτη του νίκη στο φετινό πρωτάθλημα. Όμως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός λένε...

Βασίστηκε στο πρέσινγκ, τις αλληλοκαλύψεις και διαχειρίστηκε πολύ σωστά το αριθμητικό πλεονέκτημα στο κέντρο. Είχε «κοντά τις γραμμές του» και με κοντινές πάσες η ΑΕΛ μπόρεσε να φτάσει πολλές φορές στην εστία του Καπίνο και να γίνει απειλητική. Οι αντεπιθέσεις των «βυσσινί» δε, «χάρμα οφθαλμών».

Στην αντίπερα όχθη «έσβησε» εξ' ολοκλήρου κάθε επιθετική ενέργεια του αντιπάλου. Δεν άφησε περιθώρια στους επιθετικούς του Ολυμπιακού να γίνουν επικίνδυνοι για τον Ξενοδόχοβ, παρά στο ελάχιστο. Πράγμα που από μόνο του του φανερώνει το μέγεθός της επιτυχίας του, λόγω της σπανιότητάς του. Δεν είναι και συνηθισμένο πράγμα ο Ολυμπιακός να μην σκοράρει σε αγώνα πρωταθλήματος, πόσω μάλλον να μη δημιουργεί και ευκαιρίες.

«Κεφάλαιο» ποδοσφαιριστές!

Στο «στρατόπεδο» των «βυσσινί» το κλίμα δεν ήταν και το καλύτερο μετά από την ήττα στην Κέρκυρα. Και πως να είναι άλλωστε, από την στιγμή που η ΑΕΛ όχι μόνο δε κέρδισε, αλλά έχασε με «κάτω τα χέρια». Η καλή απόδοση που είχαν οι παίκτες της ομάδας με τον Ηρακλή εξαφανίστηκε ως δια μαγείας, και ουδείς δε μπορούσε να δικαιολογήσει την εμφάνιση που πραγματοποίησε η «Βασίλισσα του κάμπου» στο νησί.

Το βασικό στοιχείο που όφειλαν ως ομάδα του Άγγελου Ανστασιάδη όμως να αφομοιώσουν οι παίκτες, φαίνεται πλέον να έχει περάσει στο αίμα τους, μετά και από την «μαχητική» εμφάνιση κόντρα στους «ερυθρόλευκους». Όσοι αγωνίστηκαν είχαν πάθος και ψυχή. Ότι δηλαδή παρουσιάζει όποια ομάδα βρίσκεται υπό το «καθεστώς» του Αναστασιάδη.

Μόνο εύκολο δεν ήταν να διαχειριστούν την όλη κατάσταση. Το άγχος και η κακή ψυχολογική κατάσταση ήταν αναμφίβολα ο άμεσος αντίκτυπος της επιστροφής από την Κέρκυρα. Το γεγονός πως μπόρεσαν παρά τη δριμεία κριτική που ασκήθηκε προς το πρόσωπό τους, αλλά και το όποιο άγχος και πίεση υπήρχε λόγω αποτελεσμάτων και αντιπάλου, να βγουν στον αγωνιστικό χώρο και να πράξουν όσα έπραξαν, φανερώνει πολλά.

«Να μη ματιάξουμε τη φετινή διαιτησία...»

Το είπε ο Θωμάς Ναζλίδης, το είπε ο μεγαλομέτοχος Αλέξης Κούγιας, το έχουν πει πολλοί έως τώρα και έχει υπερτονιστεί γενικά στο χώρο του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Η διαιτησία έως τώρα σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές στη Σούπερ Λιγκ δημιουργεί σε άπαντες που είχαν αγανακτήσει με τα όσα είχαν γίνει όλα αυτά τα χρόνια, «παραλήρημα ευτυχίας».

Μέχρι στιγμής έχουμε δει «πενηνταρίσια πράγματα», πρωτοφανή. Δεν είναι μόνο το γεγονός πως κάποιος διαιτητής δεν έχει υποπέσει ακόμα σε σοβαρό παράπτωμα, αλλά κάτι ακόμα περισσότερο. Όλοι τους είναι ακριβοδίκαιοι ακόμα και στις λεπτομέρειες που πολλές φορές μπορούν να κάνουν τη διαφορά σε παιχνίδια. Διότι μια ομάδα δεν ευνοείται μόνο από μια άδικη κόκκινη κάρτα του αντιπάλου, από ένα ανύπαρκτο πέναλτι εις βάρος της ή ένα κακώς ακυρωθέν γκολ. Κακή θα πρέπει να θεωρείται συνάμα η διαχείριση ενός παιχνιδιού, όταν ο «άρχων του αγώνα» σε βάζει «μέσα στα δίχτυα» με συνεχή φάουλ υπέρ του αντιπάλου, με κίτρινες κάρτες σε απλά μαρκαρίσματα κτλπ...

Επιδρά διαφορετικά και στην ψυχολογία ενός ποδοσφαιριστή να βλέπει πως τα «σπόρια» του αγώνα καρπώνονται εκατέρωθεν σε κάθε ομάδα. Αν ο διαιτητής από μόνος του σε έχει βάλει μέσα στα καρέ σου και δε σου επιτρέπει να «βάλεις τα πόδια σου στις φάσεις», νιώθεις πολλές φορές πως βρίσκεσαι σε μια μάχη μεταξύ «Δαβίδ και Γολιάθ» και κάπου εκεί εγκαταλείπεις την προσπάθεια...

Τώρα πλέον τα πράγματα δείχνουν τελείως διαφορετικά. Αυτή η ευχάριστη αλλαγή βεβαίως εξιστορεί ένα πρωτοφανή δρόμο για τη Σούπερ Λιγκ. Πρωτάθλημα επί ίσοις όροις, με θέσεις για Ευρώπη επί ίσοις όροις. Η ΑΕΛ πρέπει να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις και να εκμεταλλευτεί τις περιστάσεις. «Χαμηλά το κεφάλι» όμως και βήμα-βήμα για το καλύτερο δυνατό που μπορούν να πετύχουν οι «βυσσινί»...

Επιμέλεια: ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ