Βαθμολογία

Παγώνης: «Σιχάθηκα το ποδόσφαιρο»

Συνέντευξη στην αθηναϊκή ιστοσελίδα SDNA παραχώρησε ο πρώην πια ποδοσφαιριστής Κώστας Παγώνης που την σεζόν 2012-2013 αγωνίστηκε με την φανέλα της ΑΕΛ.

Ο 31χρονος που φόρεσε πέραν της ΑΕΛ την φανέλα του ΠΑΣ Γιάννινα με τον οποίο πανηγύρισε την άνοδο στην Super League την σεζόν 2008-2009, την φανέλα του Ατρόμητου με τον οποίο αγωνίστηκε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ την σεζόν 2006-2007 κόντρα στην Σεβίλλη, ενώ άνοδο πανηγύρισε και με την φανέλα του Ακράτητου την σεζόν 2004-2005 χρονιά κατα την οποία ανήλθε και η ΑΕΛ στην μεγάλη κατηγορία.

Ο Κώστας Παγώνης όπως δήλωσε στην συνέντευξη του σιχάθηκε το ποδόσφαιρο για αυτό και σταμάτησε μόλις στα 31 του, ενώ στις σημαντικότερες στιγμές του κατατάσει την άνοδο με τον "Άγιαξ" της Ηπείρου στην μεγάλη κατηγορία και την συμμετοχή του με τον Ατρόμητο στην Ευρώπη.

Πλέον ο Παγώνης ασχολείται με την οικογενειακή ταβέρνα που διατηρούν με την ονομασία "Λεβέντης" στην Πετρούπολη.

Κώστα, ξαφνικά τον περασμένο Απρίλιο αποφάσισες να κρεμάσεις τα ποδοσφαιρικά σου παπούτσια πριν ακόμα κλείσεις τα 31. Γιατί έτσι;

«Εδώ και δύο χρόνια έχω καθιερωθεί στην ταβέρνα της οικογένειας μου στην Πετρούπολη και είναι αυτό που λέμε πως δεν πήγαινε άλλο. Τα λεφτά στο ελληνικό ποδόσφαιρο έχουν μειωθεί πάρα πολύ και προτίμησα να κόψω την μπάλα και να αφοσιωθώ στην ταβέρνα».

Ήταν δύσκολη απόφαση;

«Όχι, καθόλου δύσκολη. Όπως είπα, τρέχω το μαγαζί εδώ και δύο χρόνια και ήμουν το πρωί στον αγώνα και το απόγευμα στην ταβέρνα. Τα χρήματα που μου πρόσφεραν ομάδες δεν... άξιζαν και έτσι πλέον είμαι ιδιοκτήτης ταβέρνας και όχι ποδοσφαιριστής παρότι είμαι μικρός. Εδώ και δύο χρόνια είχα τη διαδρομή προπόνηση - δουλειά, ενώ τα Σαββατοκύριακα ήταν αγώνας - ταβέρνα και μετά ύπνος από την τόση κούραση».

Το σκέφτηκες αρκετά;

«Δεν χρειαζόταν καθόλου σκέψη. Είδα πως δεν πήγαινε άλλο στο χώρο του ποδοσφαίρου».

Έχεις μετανιώσει που σταμάτησες;

«Ούτε μια στιγμή. Μάλιστα, λέω πως πολύ καλά έκανα. Είμαι στα γήπεδα από 17-18 ετών και σε ιστορικές ομάδες. Πίστεψε με έχουν δει πολλά τα μάτια μου και έχουν ακούσει πολλά τα αυτιά μου. Σιχάθηκα το άθλημα. Πλέον, δεν παρακολουθώ καθόλου ποδόσφαιρο». 

Αυτό που λες δεν γίνεται... Τόσα χρόνια στο γρασίδι και έριξες μαύρη πέτρα πίσω σου;

«Ναι. Εχω δείξει μερικά ματς, αλλά αν παρακολουθήσω ποδόσφαιρο θα είναι μόνο Τσάμπιονς Λιγκ».

Ποιος ήταν ο δυσκολότερος αντίπαλος σου;

«Ο Γιώργος Γεωργιάδης του Χαραλάμπους».

Καλύτερος συμπαίκτης;

«Ο Μερίνο στον Ατρόμητο».

Καλύτερος προπονητής που είχες;

«Ο Ντουμιτρέσκου. Το κατάλαβα όμως όταν έφυγε. Ο Ρουμάνος ήταν στον Ακράτητο επί εποχής Μάκη Ψωμιάδη, αλλά δεν χαμπάριαζε. Δεν έπαιρνε χαρτάκι, όπως έχουν κάνει άλλοι προπονητές μου. Στην τακτική ήταν καταπληκτικός...».

Επέλεξες να σταματήσεις από τώρα επειδή ο ποδοσφαιριστής έχει και ημερομηνία λήξης;

«Οχι, δεν το σκέφτηκα καθόλου αυτό. Είδα πως είμαι καλύτερα στην ταβέρνα παρά στο χορτάρι. Δεν άξιζε να συνεχίσω άλλο. Δεν μου λείπει καθόλου το ποδόσφαιρο». 

Τι είναι αυτό που κρατάς από το ποδόσφαιρο;

«Τις φιλίες. Πολλοί παλιοί συμπαίκτες, παράγοντες αλλά και άνθρωποι του ποδοσφαίρου έρχονται στην ταβέρνα σχεδόν καθημερινά. Αυτή είναι η κληρονομιά της μπάλας».

Αρκετοί ποδοσφαιριστές παλιοί συμπαίκτες και μη έχουν έρθει στην ταβέρνα;

«Ναι, έχουν βρεθεί πάρα πολλοί. Τελευταία ήρθαν ο Γιώργος Ντάσιος, ο Χρήστος Τζάνης, ο Ηλίας Μιχαλόπουλος ενώ συνεχώς οι παλαίμαχοι κάνουν τις εκδηλώσεις τους εδώ... Έχουμε ωραίο κλίμα και ατμόσφαιρα. Κάθε Παρασκευή, Σάββατο βάζουμε και live μουσική».

Eχεις μετανιώσει για κάτι στην καριέρα σου στο ποδόσφαιρο;

«Μετάνιωσα που έφυγα από τον Ατρόμητο και πήγα στον ΠΑΣ Γιάννινα. Οχι, για τις ομάδες, αλλά για τις συγκυρίες και τον προπονητή. Ήμουν βασικός στον Ατρόμητο και μόλις ήρθε ο Μαρσέλο Όγιος με έβαλε στο περιθώριο. Ετσι, πήρα μεταγραφή για τον ΠΑΣ, αλλά μετά από 15 μέρες ο Όγιος έφυγε από την ομάδα και το καλοκαίρι ήρθε στα Γιάννινα. Καταλαβαίνεις πως και στον ΠΑΣ με άφησε εκτός...»!

Ποιο είναι το ματς, η στιγμή ή η σεζόν που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;

«Το ματς είναι σίγουρα το Σεβίλλη - Ατρόμητος. Μπορεί να χάσαμε 4-1, αλλά ήταν ευρωπαϊκό ματς και στο Σάντσεθ Πιθχουάν δεν παίζεις κάθε μέρα. Φυσικά, δεν θα ξεχάσω και την άνοδο με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Τότε, όλη η ομάδα ήταν μια παρέα. Στην κυριολεξία. Φοβερό κλίμα».

Σου είχαν ζητήσει ποτέ να στήσεις αγώνα;

«Ναι. Δεν το δέχτηκα βέβαια, αλλά όλο και κάποιος θα βρεθεί να το στήσει... Στις μικρές κατηγορίες γίνεται ο χαμός. Αυτό ήταν ένας ακόμα λόγος για το πρόωρο αντίο. Σιχάθηκα και κορέστηκα. Δεν ήθελα να έχω τέτοια πράγματα στην υπόληψη μου. Πολύ βρωμιά...».

Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που ξεκινάει τώρα το ποδόσφαιρο;

«Λυπάμαι τα νέα παιδιά που θα ασχοληθούν τώρα με το ποδόσφαιρο. Εχω μάθει πως ομάδες ακόμα και Β΄ Εθνικής ζητούν χρήματα από τους ποδοσφαιριστές για να παίξουν. Φτάσαμε να πληρώνουμε για να παίξουμε και όχι να μας πληρώνουν».

Πίτσα, μπύρα και Τσάμπιονς Λιγκ ή  Παϊδάκια, Κρασάκι και Τσάμπιονς Λιγκ;

«Παϊδάκια, σαλάτα, κρασάκι και ταβέρνα Λεβέντης για ωραία μπάλα. Η πίτσα είναι για το σπίτι».

Ποια είναι η σπεσιαλιτέ του μαγαζιού;

«Ολα είναι εκλεκτά προϊόντα, αλλά οι περισσότεροι ξεχωρίζουν τα παϊδάκια. Όποιος έρθει στην διεύθυνση Σκρα 9 στην Πετρούπολη θα το διαπιστώσει. Έχουμε έναν ωραία χώρο και απέναντι βρίσκεται ένα γραφικό πάρκο που μπορεί να παίξουν και μικρά παιδιά».

Πως βλέπεις το μέλλον σου για παράδειγμα σε πέντε χρόνια στο νέο χώρο που διάλεξες;

«Τις 15 από τις 24 ώρες της ημέρας τις έχω αφοσιώσει στην ταβέρνα. Μου αρέσει και για αυτό άφησα το ποδόσφαιρο. Συνεχίζω την παράδοση, η ταβέρνα είναι από το 1964, και δεν θα τα είχα καταφέρει χωρίς τη βοήθεια των δικών μου ανθρώπων».