Τα λόγια για τους Monsters είναι περιττά. Όποιος ζει στην πόλη της Λάρισας, σίγουρα έχει ακούσει για τον θρυλικό σύνδεσμο οργανωμένων οπαδών της ΑΕΛ και την ιστορία του, που μετράει 30 χρόνια και κάτι. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, λίγο καιρό μετά την είσοδο του νέου έτους, οι Monsters έκοψαν την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους, σε μια βραδιά με έντονο το βυσσινί χρώμα, αλλά και την οπαδική κουλτούρα, που με συνέπεια υπηρετούν τόσα χρόνια.
Η εκδήλωση, έγινε στο «Fabrica», σε έναν χώρο που κατακλύστηκε από οπαδούς όλων των ηλικιών. Όλοι ήταν εκεί, από την λεγόμενη παλιά σχολή, που έζησε όλη την χρυσή δεκαετία του ’80 δίπλα στην ΑΕΛ, σε όποιο γήπεδο και αν αγωνιζόταν, μέχρι και τους νεότερους οπαδούς, που ανδρώθηκαν οπαδικά, αρχικά στην θρυλική Θύρα 8 του Αλκαζάρ και αργότερα στην Θύρα 1 του νέου μας γηπέδου.
Φυσικά, από την εν λόγω εκδήλωση δεν θα μπορούσε να λείπει και η επίσημε ΑΕΛ, με ποδοσφαιριστές, προπονητικό τιμ, αλλά και διοικητικούς να δίνουν το παρόν, όπως επίσης και ο πρόεδρος της Ερασιτεχνικής, κύριος Αντώνης Γραβάνης.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου, κύριος Γιώργος Γεωργίου, στην ομιλία του ανέφερε το φιλικό παιχνίδι που είναι προγραμματισμένο να γίνει την Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου στο γήπεδο της ΑΕΛ, ανάμεσα σε μέλη του Συνδέσμου αλλά και του Σ.Ε.Π., με σκοπό την ενίσχυση του Στέφανου Πράσινου, που δίνει τον δικό του αγώνα, ενώ ειδική μνεία έγινε και για όσους δεν βρίσκονται πλέον στην ζωή, αλλά παρακολουθούν την «Βασίλισσα» από το λεγόμενο club του Παραδείσου.
Το athleticlarissa βρέθηκε στην εκδήλωση και σας παρουσιάζει φωτογραφικό υλικό από αυτήν.
Επιπλέον, ο κύριος Γεωργίου, έκανε κάποιες δηλώσεις σε δημοσιογράφους και απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με τον σύνδεσμο. Αναλυτικά τα όσα είπε: «Η εκδήλωση της κοπής πίτας του Συνδέσμου είναι ένα γεγονός καθιερωμένο εδώ και χρόνια, είναι μια ευκαιρία να μαζευτούμε όλοι πέρα από το γήπεδο, το πέταλο και τις εκδρομές μας. Προβάλλονται πάντα κάποια οπαδικά βίντεο, με σκοπό να περάσει το πνεύμα και σε αυτούς που έρχονται πρώτη φορά σε επαφή με τον Σύνδεσμο. Φέτος, επικεντρωθήκαμε στις εκδηλώσεις που έγιναν για τα 30 χρόνια του Συνδέσμου, που έκλεισαν την περασμένη χρονιά και για να βοηθήσουμε έναν συνοπαδό μας που αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα υγείας, με σκοπό την πλήρη του αποκατάσταση. Φυσικά όλοι ευχηθήκαμε η χρονιά αυτήν να συνοδευτεί και με την επιστροφή της ομάδας μας στην πρώτη κατηγορία, εκεί που πραγματικά της αξίζει να αγωνίζεται».
Ποιο θεωρείς το δυνατότερο σημείο του Συνδέσμου, όσο είσαι πρόεδρος; Τι σου έχει μείνει απ’ όλα αυτά τα χρόνια ;
«Νομίζω, ότι το πιο δύσκολο πράμα, οργανωτικά και από άποψη δουλειάς και προσπάθειας που έγινε ήταν η εβδομάδα πριν τον τελικό του Κυπέλλου στον Βόλο. Ήταν μια πολύ δύσκολη εβδομάδα για εμάς. Έπρεπε να οργανωθούν πάρα πολλά πράματα, σε μικρό χρονικό διάστημα. Να μοιραστούν χιλιάδες εισιτήρια, ονομαστικά, κάτι που γινόταν χειρόγραφα επειδή είμαστε μια χώρα που δεν ξέρει τι σημαίνει τεχνολογία και πολιτισμός και τελικά να οργανώσουμε μια μεγάλη εκδρομή χωρίς προβλήματα, προσπαθώντας παράλληλα να έχουμε και μια διαφορετική εικόνα στην κερκίδα, που σημαίνει ότι έπρεπε να οργανωθούν πάρα πολλά πράματα, μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ευτυχώς όλα αυτά δεν πήγαν χαμένα και η μεγάλη προσπάθεια που κάναμε συνοδεύτηκε από έναν τίτλο για την ομάδα, τον τρίτο τίτλο της ιστορίας της, που σίγουρα δεν θα ναι και ο τελευταίος»
Η υγεία του Στέφανου σε τι κατάσταση βρίσκεται ;
«Ο Στέφανος δεν διατρέχει κίνδυνο για την ζωή του. Έχει φύγει από την εντατική, εδώ και κάποιες μέρες. Βρίσκεται στο τμήμα της νευροχειρουργικής και παρουσιάζει κάποια σημαντικά σημάδια βελτίωσης αν συγκρίνουμε το αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Σίγουρα πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο, είναι πολύ ευχάριστο αυτό και το βλέπει κανείς και στα πρόσωπα των πολύ κοντινών του ανθρώπων, που έχουν ανακουφιστεί. Βέβαια θέλει χρόνο ακόμα, χρειάζονται κάποιοι μήνες ακόμα για την πλήρη αποκατάσταση, αλλά τα σημάδια είναι αισιόδοξα και θεωρούμε ότι θα ναι και πάλι μαζί μας στο πέταλο, όπως ακριβώς φωνάζουμε».
Πόσο καιρό σας πήρε να κάνετε το γκράφιτι στην Θύρα 1 ;
«Ήταν περίπου μια εβδομάδα δουλειά συνολικά. Αν πάρεις τις μέρες που δουλέψαμε συνολικά για να γίνει αυτό, ήταν μια εβδομάδα δουλειά».
Υπάρχει διαφορά παλμού της Θύρας 8 με την Θύρα 1 ;
«Η διάθεση των ανθρώπων επηρεάζεται από τα αποτελέσματα της ομάδας. Ανεξάρτητα αν εμείς θέλουμε αυτό να το αφήσουμε απ έξω και να έχουμε την εικόνα αυτήν που θέλουμε ανεξάρτητα από την αγωνιστική πορεία της ομάδας, όλοι είμαστε άνθρωποι, άλλοι επηρεάζονται περισσότερο από την κατάσταση της ομάδας, αν πηγαίνει καλά και τα λοιπά. Όταν η ομάδα πηγαίνει καλά και αγωνίζεται στην μεγάλη κατηγορία ο κόσμος έχει άλλη διάθεση, όπως είναι φυσικό και στην δεύτερη κατηγορία άλλοι να αισθάνονται κουρασμένοι, απογοητευμένοι, να μην βγαίνει εύκολα η φωνή και όλα είναι συνάρτηση της ομάδας».
Οι τιμές των εισιτηρίων είναι καλές για τον μέσο οπαδό, που δεν έχει την οικονομική ευρωστία, ή πρέπει να χαμηλώσουν κι άλλο ;
«Αυτό δεν είναι δικό μας θέμα, αλλά όσο φτηνότερα είναι τα εισιτήρια, τόσο το καλύτερο για όλους. Ο κόσμος περνάει δύσκολα, κάθε ευρώ μετράει για τον καθένα. Για όλους μας είναι δύσκολα, αλλά δεν είναι δικό μας θέμα αυτήν η απόφαση. Εννοείται ότι όταν μειώνονται οι τιμές υπάρχει περισσότερος κόσμος»
Σχετικά με το ξέσπασμα του Γιάννη Παπαπούλιου, στην Συνέντευξη Τύπου, μετά το παιχνίδι με τον Πανσερραϊκό ;
«Σίγουρα, ήταν μια αρκετά φορτισμένη στιγμή του Γιάννη. Όλοι μας ξέρουμε το δέσιμο του Γιάννη με την ομάδα, από μικρό παιδί. Όλοι μας είμαστε κουρασμένοι από απογοητεύσεις και από δύσκολες στιγμές κι όταν είσαι φορτισμένος συναισθηματικά ξεσπάς και βγάζεις όλη την αλήθεια. Πραγματικά πονάει η ψυχή όλων μας να βλέπουμε την ΑΕΛ σε αυτήν την κατηγορία και θέλουμε όλοι να την δούμε να επιστρέφει στην πρώτη εθνική γρήγορα.
Ένα τελευταίο σχόλιο για τον Γιάννη Καλαμάρα ;
«Ο Γιάννης έχει γράψει την δική του ιστορία. Αποτελεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα για την κερκίδα, υπήρξε οργανωτής για πολλά χρόνια στην Θύρα 1. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να δει την ομάδα να επιστρέφει στην μεγάλη κατηγορία και είναι κρίμα πραγματικά που δεν είδε την επιστροφή της και να παίρνει και τον τρίτο τίτλο».
Γιώργος Μητσιούλης