Υπάρχουν παιχνίδια που αφήνουν πίσω τους κάτι πολύ περισσότερο από ένα αποτέλεσμα. Αγώνες που μπορεί να ολοκληρώνονται σε 90 λεπτά, όμως η εικόνα τους παραμένει και δημιουργεί παρακαταθήκη για το μέλλον. Η αναμέτρηση της ΑΕΛ με τον Ολυμπιακό ήταν μία από αυτές τις περιπτώσεις.
Και μπορεί τα βλέμματα όλων να ήταν στραμμένα στον αγωνιστικό χώρο, όμως εξίσου σημαντικό ήταν αυτό που συνέβαινε στις εξέδρες. Όλο και περισσότερα νέα παιδιά ακολουθούν την ΑΕΛ, βρίσκονται κοντά στην ομάδα, ζουν από κοντά την ατμόσφαιρα ενός μεγάλου αγώνα και, κυρίως, αρχίζουν να αισθάνονται πως αποτελούν κομμάτι της «Βασίλισσας» του Κάμπου.
Αυτό ίσως να είναι και το μεγαλύτερο κέρδος.
Γιατί μια μεγάλη ομάδα δεν χτίζεται μόνο με μεταγραφές, βαθμούς και επιτυχίες. Χτίζεται και μέσα από τη σχέση που δημιουργεί με τις επόμενες γενιές. Από τα παιδιά που φορούν τη φανέλα της ΑΕΛ, που μαθαίνουν τα συνθήματά της, που πηγαίνουν στο γήπεδο με τους γονείς τους και που αύριο θα είναι εκείνοι που θα μεταφέρουν την αγάπη τους για την ομάδα στα δικά τους παιδιά.
Η εικόνα των νεαρών φιλάθλων που βρίσκονται ολοένα και πιο κοντά στην ΑΕΛ αποτελεί ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο μήνυμα. Μια νέα γενιά Λαρισαίων φιλάθλων μεγαλώνει έχοντας την ομάδα ως σημείο αναφοράς και αυτό είναι ανεκτίμητο για το μέλλον του συλλόγου.
Άλλωστε, η ΑΕΛ δεν είναι απλώς ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος. Είναι κομμάτι της ταυτότητας της πόλης και της ζωής των ανθρώπων της. Για να παραμείνει όμως αυτή η σχέση ζωντανή και δυνατή στον χρόνο, χρειάζεται να περνά από γενιά σε γενιά.
Και αυτό ακριβώς φαίνεται πως συμβαίνει.
Ο αγώνας με τον Ολυμπιακό αποτέλεσε ακόμη μία ευκαιρία για τα νέα παιδιά να έρθουν πιο κοντά στην ομάδα και να νιώσουν τη μοναδική εμπειρία του να βρίσκεσαι δίπλα στην ΑΕΛ σε ένα μεγάλο παιχνίδι. Να πανηγυρίσουν, να αγωνιούν, να χειροκροτήσουν, να φωνάξουν και, τελικά, να δημιουργήσουν τις δικές τους αναμνήσεις.
Αυτές οι αναμνήσεις είναι που μένουν.
Και ίσως, πολλά χρόνια αργότερα, κάποιο από αυτά τα παιδιά να θυμάται πως σε εκείνο το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε πραγματικά πως η ΑΕΛ είναι «η ομάδα του».
Αυτό είναι το μεγαλύτερο όφελος για τη «Βασίλισσα».
Γιατί οι ομάδες του σήμερα μπορεί να αλλάζουν, οι ποδοσφαιριστές να έρχονται και να φεύγουν και οι προπονητές να διαδέχονται ο ένας τον άλλον. Αυτό που πρέπει να μένει, όμως, είναι η αγάπη του κόσμου. Και ακόμη περισσότερο, η αγάπη των παιδιών. Η ΑΕΛ έχει κερδίζει ξανά τη νέα γενιά.