Ο Χρήστος Πρίφτης, ο πρόεδρος της Ανθούπολης, εδώ και πολλά χρόνια υπηρετεί το ποδόσφαιρο με πάθος, συνέπεια και ανιδιοτέλεια.
Μέσα από δυσκολίες και αντιξοότητες, έχει καταφέρει να κρατήσει την Ανθούπολη στη Γ’ Εθνική, πετυχαίνοντας σημαντικά πράγματα με προσωπικό κόστος. Γιατί η αλήθεια είναι πως ο Χρήστος Πρίφτης παλεύει σχεδόν μόνος. Χωρίς τη στήριξη που θα έπρεπε να έχει, συνεχίζει να «ματώνει» οικονομικά, βάζοντας πλάτη για να σταθεί η ομάδα όρθια.
Την ίδια στιγμή, η Ανθούπολη παραμένει χωρίς το δικό της γήπεδο, αναγκαζόμενη να μετακινείται διαρκώς. Φιλιππούπολη, Νεάπολη, Αγιά, Ελασσόνα… τέσσερις διαφορετικές έδρες σε μία χρονιά. Μια κατάσταση που δείχνει ξεκάθαρα το μέγεθος του προβλήματος, αλλά και της υπομονής που εξαντλείται.
Κι ενώ υπήρξαν υποσχέσεις για την ανακατασκευή του γηπέδου της Ανθούπολης, μέχρι σήμερα όλα παραμένουν στάσιμα. Λόγια χωρίς αντίκρισμα. Και κάπου εδώ γεννιέται ένα εύλογο ερώτημα: είναι δίκαιο ένας άνθρωπος που προσφέρει τόσα πολλά να μένει μόνος;
Ο Χρήστος Πρίφτης είναι από τους τελευταίους ρομαντικούς του ποδοσφαίρου στον τόπο μας. Δεν ζητά κάτι υπερβολικό. Ζητά το αυτονόητο.
Ακούει κανείς;